| تبليغات | X |
|
آیا ظهور نزدیک است؟ چه خوشست بوی عشق از نفس نیازمندان دل از انتظار خونین دهن از امید خندان بنا بر نص صریح قرآن کریم، هنگامی که حضرت موسی(علیه السلام) بر آن شد
که برای ملاقات و مناجات با پروردگار خویش آهنگ کوه طور نماید، قوم
خویش(بنی اسراییل ) را فراخواند و آنان را وعده کرد که تا پایان سی روز
آینده به سوی ایشان باز خواهد گشت و آنگاه که خداوند متعال ده روز دیگر بر
آن سی روز افزود عده ای از بنی اسرائیل گفتند موسی (علیه السلام) خلف وعده
کرده و این مسأله زمینه ساز فتنه سامری و گوساله پرستی قوم یهود گردید.
(الأعراف/142) با توجه به پیامها و عبرتهای موجود در آیه یاد شده باید گفت یکی از
آفتها و آسیبهایی که می تواند به منزله یک تهدید برای نهضت انسان ساز و
امید آفرین مهدویت به شمار رود مسأله "توقیت" یا تعیین وقت واقعه ظهور است. به فراست می توان دریافت که مسأله "توقیت" اساسا بر خلاف فلسفه و مفهوم
واقعی انتظار فرج است و ای بسا منتظران را سرخورده، دلسرد و ناامید سازد و
یا اینکه در اصل اعتقاد ایشان به پدیده ظهور خدشه وارد آورد. چه آنکه وقتی
گفته می شود ظهور در فلان زمان مشخص حتما واقع خواهد شد ولی در زمان وعده
شده ظهور تحقق نپذیرد آنگاه فرد منتظر افزون بر اینکه ممکن است ایمان خویش
را نسبت به اصل ظهور منجی از دست دهد سرشکسته، مأیوس و ناامید نیز خواهد
شد. از سوی دیگر چنانچه گفته شود ظهور تا فلان زمان خاص به وقوع نخواهد
پیوست آنگاه فرد منتظر به خیال اینکه هنوز تا زمان ظهور فرصت کافی در
اختیار دارد تلاش خویش را برای دستیابی به آمادگی لازم برای واقعه ظهور
فروخواهد گذاشت. بدینسان می توان گفت کارکرد حقیقی انتظار در عصر غیبت در گرو عدم تعیین وقت خاص برای واقعه ظهور می باشد. از همین روست که در کثیری از روایات منقول از اهل بیت علیهم السلام،
ادعای تعیین وقت ظهور برابر با "کذب" خوانده شده و شیعیان مأمور به تکذیب
این مدعیان گردیده اند. چنانکه در توقیع مبارک امام زمان علیه السلام به
"اسحاق بن یعقوب" آمده است: "... و اما ظهور الفرج فإنه إلی الله تعالی ذکره و کذب الوقّاتون"(3) (و اما آشکار شدن فرج وابسته به اراده حق تعالی است و وقت گزاران دروغزنانی بیش نیستند) البته نهی از "توقیت" نباید منجر به این شود که شیعیان و منتظران، امر
ظهور را پدیده ای دور از دسترس و مستقل از اراده خویش،که در آینده ای محتمل
و نامعلوم به وقوع خواهد پیوست، بیانگارند. بلکه باید با حفظ روحیه نشاط و
امید، همواره ظهور را در چند قدمی خویش ببینند و این همان چیزی است که در
برخی مجامع روایی و پاره ای از متون دینی بدان تصریح شده است چنانکه در
دعای "عهد" آمده است: "... اللهم اكشف هذه الغمة عن هذه الامة بحضوره و عجل لنا ظهوره انهم یرونه بعیدا و نریه قریبا"(4) (پروردگارا! با حضور ولی و دوست خود اندوه را از دلهای این امت بزدای
ودر ظهور وی شتاب کن (هرچند) دیگران ظهور حضرتش را دور می انگارند و لی ما
آن را نزدیک می بینیم) بنا بر آنچه گذشت گفتنی است این روزها در برخی از محافل دینی به نقل از
مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی بهجت، (دامت برکاته) گفته می شود که
ایشان در قبال سوالی مبنی بر بشارتهایی درباره ظهور فرموده اند که ظهور
نزدیک است؛ آنقدر نزدیک که حتی افراد سالخورده نیز می توانند به درک واقعه
ظهور حضرت حجت(عجل الله تعالی فرجه) امیدوار باشند. (این نقل قول را از
زبان آیت الله ناصری از اینجا دریافت کنید).
راقم این سطور از یک سو در امین و ثقه بودن این علمای فرزانه ذره ای
تردید ندارد. از سویی دیگر ظاهر این سخن ممکن است با پاره ای از احادیث
منقول از اهل بیت علیهم السلام(روایتهایی که با عنوان "توقیت" شهرت
یافتهاند(5)) سازگار نیفتد بنابراین دیدگاه معقول و روی آورد منطقی در
قبال مساله یاد شده چیست؟ به عقیده ما نمی توان و نباید از سر شتابزدگی و با اخذ موضع عجولانه،
شأن و منزلت برخی از سرمایه ها و ذخیره های علمی و معنوی این کشور را زیر
سوال برده آنها را در عداد وقت گزاران امر ظهور و مصادیقی برای این گونه
روایتها به شمار آورد بلکه می بایست آنجا که سخنی چنین تامل برانگیز( آنهم
به نقل از عالمی فرهیخته و دانشمند که خود بیش و پیش از ما بر اینگونه
روایات اطلاع و اشراف کامل دارد) مطرح می شود تمام سعی و دقت خویش را در
فهم صحیح مراد و مقصود گوینده به کار بندیم. و اما رهیافت معقول و پاسخ به سوال مزبور در گرو تقدیم چند مقدمه است: همانگونه که غیبت بر دو گونه است: غبیت صغری و غیبت کبری؛ ظهور نیز بر دو گونه است: ظهور اصغر و ظهور اکبر. منظور از ظهور اکبر همان فرج حقیقی و تحقق حکومت عدالت محور آخرین حجت
خدا در دوران آخر الزمان است اما مراد از ظهور اصغر، تحقق پاره ای از نشانه
های آخر الزمان نظیر رویدادهای اجتماعی همانند قیامها و جنگها، وبرخی
حوادث طبیعی همچون زلزله، سیلابها، خسوف و کسوف غیر عادی، و نیز برخی نشانه
های خاص می باشد که در برخی کتب مانند کتاب"عصر ظهور" تألیف عالم فرزانه
آیت الله کوران به تفصیل تبیین و بررسی شده است. وقوع برخی از نشانه های یاد شده حتمی است بدین معنا که تا این نشانه ها
تحقق نپذیرد ظهور واقع نخواهد شد. برخی نشانه ها نیز محتمل الوقوعند. هر یک از نشانه های یاد شده به تنهایی در حکم معدّات (6) و به منزله علت
ناقصه (7) برای تحقق ظهور اکبر انگاشته می شوند اما اراده و فعل انسانها
به عنوان جزء اخیر علت تامه (8)در تحقق ظهور اکبر نقشی سرنوشت ساز و تعیین
کننده دارد لذا در شماری از روایات، یکی از وظایف خطیر منتظران در عصر غیبت
دعا و استغاثه به محضر ربوبی به منظور تعجیل در امر فرج معرفی شده است؛
و حضرت حجت علیه السلام خود راز گشایش این مسأله را به ما آموخته اند آنجا
که درتوقیع صادر شده از ناحیه حضرتش می فرمایند: "... و اکثرو الدعا لتعجیل الفرج فإن ذلک فرجکم" (9) (... تا می توانید برای تعجیل در فرج دعا کنید چرا که فرج شما همان است.) قدر مسلم پاره ای از نشانه های ظهور در عصر حاضر تحقق یافته است. ظهور
این نشانه ها(ظهور اصغر) نوید بخش قریب الوقوع بودن ظهور اکبر است لکن
اراده و فعل آدمیان می تواند در کنار سایر اسباب، موجب تسریع و یا تاخیر آن
گردد. پایان بخش نوشتار حاضر تذکار این نکته است که: توقیت یاد شده از ناحیه علمای اعلام آن توقیت معهود در روایات نیست چرا
که آن توقیت، تعیین زمان خاص الخاص و وقت دقیق برای امر ظهور است و این
نحوه توقیت از کلام این بزرگان استنباط نمی شود. شکوری
به مناسبت فرا رسیدن ایام فاطمیه
معناي انتظار امام زمان چيست؟ ما
هر شب منتظر طلوع خورشيد فردا هستيم، امّا معناي انتظار خورشيد آن نيست كه
دست روي دست بگذاريم و تا صبح در تاريكي به سر بريم، بلكه هر كس اتاق خود
را روشن ميكند. ما در زمستان منتظر فرارسيدن تابستان هستيم، ولي انتظار تابستان به آن معنا نيست كه در زمستان بلرزيم و اتاق خود را گرم نكنيم.
ای کاش همه می
دانستند دنیایی که در آن حجت خدا نباشد جهنمی بیش نیست. جهنمی که اگر
نیک بنگری زبانه های آتش آن را خواهی دید. آری ای دوست !
تا زمانی که بهشت ظهور نکرده است من و تو مقیم جهنمیم . . .
...برداشت هایی که از انتظار فرج شده است ،بعضی اش را من عرض می کنم .بعضی ها
انتظار فرج را به این می دانند که در مسجد یا حسینیه ،در منزل بنشینند ودعا کنند وفرج امام زمان (عج)را از خدا بخاهند . این ها مردم صالحی هستند که یک همچو اعتقادی دارند . بلکه بعضی از آن ها را که من سابقا می شناختم بسیار مرد صالحی بود ،یک اسبی هم خریده بود ،یک شمشیری هم داشت و منتظر حضرت صاحب الزمان (عج)بود .این ها به تکلیف شرعی خود عمل می کردند،ونهی از منکر هم کردند وامر به معروف هم کردند ،لکن همین ،دیگر غیر از این کاری ازشان بر نمی آمد وفکر این مهم که یک کاری بکنند ،نبودند. یک دسته دیگر هم بودند که انتظار فرج را می گفتند این است که ما کاری نداشته باشیم به این که بر جهان چه می گذرد ،بر ملت چه می گذرد،به این چیز ها ما کار نداشته باشیم،ما تکلیف خودمان را عمل می کنیم، برای جلوگیری از این امور هم خود حضرت بیایند ان شاء الله درست می کند ،دیگر ما تکلیفی نداریم .تکلیف ما همین است که دعا می کنیم ایشان بیایند وکاری به کار آنچه در دنیا می گذرد یا در مملکت خودمان می گذرد،نداشته باشیم.این ها هم یک دسته ای ،مردم صالح بودند. یک دسته ای می گفتند که خوب ،عالم پر از معصیت بشود تا حضرت بیاید ،ما باید نهی از منکر نکنیم امر به معروف هم نکنیم تا مردم هر کاری می خواهند بکنند،گناه زیاد بشود که فرج نزدیک بشود. بک دسته ای از این بالاتر بودند می گفتند:باید دامن زد به گناه ها ،دعوت کرد مردم را به گناه تا دنیا پر از جور وظلم بشود وحضرت (ع)تشریف بیاورند.این هم یک دسته ای بودند که البته در بین این دسته منحرف هایی هم بودند ،اشخاص ساده لوح هم بودند ،منحرف هایی هم بودند که برای مقاصدی به این دامن می زدند. بک دسته دیگری بودند که می گفتند که هر حکومتی اگر در زمان غیبت محقق بشود،این حکومت باطل است وبر خلاف اسلام است آن ها مغرور بودند .آن هایی که بازیگر نبودند مغرور بودند به بعض روایتی که وارد شده است بر این امر که هر علمی بلند شود قبل از ظهور حضرت ،آن علم، علم باطل است.آنها خیال کرده بودندکه نه،هر حکومتی که باشد،در صورتی که آن روایت اشاره دارد که هر کس علم بلند کند با علم مهدی (عج)به عنوان مهدویت بلند کند ، باطل است... . صحیفه نور ،ج۲۱،۱۴فروردین ۱۳۶۷.
ايران شيعه، خانه ماست
اینکه سفر دراز شده اینکه این سفر شبیه راز شده بی دلیل نیست ما منتظر نبوده ایم کار مثبتی نکرده ایم ما خراب کرده ایم گرچه ظاهرا ثواب کرده ایم گرچه خسته ای از این همه ریا دیر می شود دیر دیر ما عوض نمی شویم لااقل شما بیا ...
چند سال هجری بی خورشید را جا گذاشتیم ، کودکی بودم آنقدر از تو با تیغی بدست شنیده بودم که می ترسیدم بیایی چه می دانستم بلاگردان مایی چه می دانستم پرتو مهربانی هستی و زندگی ما را به نور امید ، روشن می کنی دو ، سه روز دیگر اسفند امسال را هم دود می کنیم آیا سال نو هم بدون شما تحویل می شود ؟؟!
پدر سلام!... و يك نامه ي جديد به تو
آیا ظهور نزدیک است؟ چه خوشست بوی عشق از نفس نیازمندان دل از انتظار خونین دهن از امید خندان بنا بر نص صریح قرآن کریم، هنگامی که حضرت موسی(علیه السلام) بر آن شد که برای ملاقات و مناجات با پروردگار خویش آهنگ کوه طور نماید، قوم خویش(بنی اسراییل ) را فراخواند و آنان را وعده کرد که تا پایان سی روز آینده به سوی ایشان باز خواهد گشت و آنگاه که خداوند متعال ده روز دیگر بر آن سی روز افزود عده ای از بنی اسرائیل گفتند موسی (علیه السلام) خلف وعده کرده و این مسأله زمینه ساز فتنه سامری و گوساله پرستی قوم یهود گردید. (الأعراف/142) با توجه به پیامها و عبرتهای موجود در آیه یاد شده باید گفت یکی از آفتها و آسیبهایی که می تواند به منزله یک تهدید برای نهضت انسان ساز و امید آفرین مهدویت به شمار رود مسأله "توقیت" یا تعیین وقت واقعه ظهور است. به فراست می توان دریافت که مسأله "توقیت" اساسا بر خلاف فلسفه و مفهوم واقعی انتظار فرج است و ای بسا منتظران را سرخورده، دلسرد و ناامید سازد و یا اینکه در اصل اعتقاد ایشان به پدیده ظهور خدشه وارد آورد. چه آنکه وقتی گفته می شود ظهور در فلان زمان مشخص حتما واقع خواهد شد ولی در زمان وعده شده ظهور تحقق نپذیرد آنگاه فرد منتظر افزون بر اینکه ممکن است ایمان خویش را نسبت به اصل ظهور منجی از دست دهد سرشکسته، مأیوس و ناامید نیز خواهد شد. از سوی دیگر چنانچه گفته شود ظهور تا فلان زمان خاص به وقوع نخواهد پیوست آنگاه فرد منتظر به خیال اینکه هنوز تا زمان ظهور فرصت کافی در اختیار دارد تلاش خویش را برای دستیابی به آمادگی لازم برای واقعه ظهور فروخواهد گذاشت. بدینسان می توان گفت کارکرد حقیقی انتظار در عصر غیبت در گرو عدم تعیین وقت خاص برای واقعه ظهور می باشد. از همین روست که در کثیری از روایات منقول از اهل بیت علیهم السلام، ادعای تعیین وقت ظهور برابر با "کذب" خوانده شده و شیعیان مأمور به تکذیب این مدعیان گردیده اند. چنانکه در توقیع مبارک امام زمان علیه السلام به "اسحاق بن یعقوب" آمده است: "... و اما ظهور الفرج فإنه إلی الله تعالی ذکره و کذب الوقّاتون"(3) (و اما آشکار شدن فرج وابسته به اراده حق تعالی است و وقت گزاران دروغزنانی بیش نیستند) البته نهی از "توقیت" نباید منجر به این شود که شیعیان و منتظران، امر ظهور را پدیده ای دور از دسترس و مستقل از اراده خویش،که در آینده ای محتمل و نامعلوم به وقوع خواهد پیوست، بیانگارند. بلکه باید با حفظ روحیه نشاط و امید، همواره ظهور را در چند قدمی خویش ببینند و این همان چیزی است که در برخی مجامع روایی و پاره ای از متون دینی بدان تصریح شده است چنانکه در دعای "عهد" آمده است: "... اللهم اكشف هذه الغمة عن هذه الامة بحضوره و عجل لنا ظهوره انهم یرونه بعیدا و نریه قریبا"(4) (پروردگارا! با حضور ولی و دوست خود اندوه را از دلهای این امت بزدای ودر ظهور وی شتاب کن (هرچند) دیگران ظهور حضرتش را دور می انگارند و لی ما آن را نزدیک می بینیم) بنا بر آنچه گذشت گفتنی است این روزها در برخی از محافل دینی به نقل از مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی بهجت، (دامت برکاته) گفته می شود که ایشان در قبال سوالی مبنی بر بشارتهایی درباره ظهور فرموده اند که ظهور نزدیک است؛ آنقدر نزدیک که حتی افراد سالخورده نیز می توانند به درک واقعه ظهور حضرت حجت(عجل الله تعالی فرجه) امیدوار باشند. (این نقل قول را از زبان آیت الله ناصری از اینجا دریافت کنید). راقم این سطور از یک سو در امین و ثقه بودن این علمای فرزانه ذره ای تردید ندارد. از سویی دیگر ظاهر این سخن ممکن است با پاره ای از احادیث منقول از اهل بیت علیهم السلام(روایتهایی که با عنوان "توقیت" شهرت یافتهاند(5)) سازگار نیفتد بنابراین دیدگاه معقول و روی آورد منطقی در قبال مساله یاد شده چیست؟ به عقیده ما نمی توان و نباید از سر شتابزدگی و با اخذ موضع عجولانه، شأن و منزلت برخی از سرمایه ها و ذخیره های علمی و معنوی این کشور را زیر سوال برده آنها را در عداد وقت گزاران امر ظهور و مصادیقی برای این گونه روایتها به شمار آورد بلکه می بایست آنجا که سخنی چنین تامل برانگیز( آنهم به نقل از عالمی فرهیخته و دانشمند که خود بیش و پیش از ما بر اینگونه روایات اطلاع و اشراف کامل دارد) مطرح می شود تمام سعی و دقت خویش را در فهم صحیح مراد و مقصود گوینده به کار بندیم. و اما رهیافت معقول و پاسخ به سوال مزبور در گرو تقدیم چند مقدمه است: همانگونه که غیبت بر دو گونه است: غبیت صغری و غیبت کبری؛ ظهور نیز بر دو گونه است: ظهور اصغر و ظهور اکبر. منظور از ظهور اکبر همان فرج حقیقی و تحقق حکومت عدالت محور آخرین حجت خدا در دوران آخر الزمان است اما مراد از ظهور اصغر، تحقق پاره ای از نشانه های آخر الزمان نظیر رویدادهای اجتماعی همانند قیامها و جنگها، وبرخی حوادث طبیعی همچون زلزله، سیلابها، خسوف و کسوف غیر عادی، و نیز برخی نشانه های خاص می باشد که در برخی کتب مانند کتاب"عصر ظهور" تألیف عالم فرزانه آیت الله کوران به تفصیل تبیین و بررسی شده است. وقوع برخی از نشانه های یاد شده حتمی است بدین معنا که تا این نشانه ها تحقق نپذیرد ظهور واقع نخواهد شد. برخی نشانه ها نیز محتمل الوقوعند. هر یک از نشانه های یاد شده به تنهایی در حکم معدّات (6) و به منزله علت ناقصه (7) برای تحقق ظهور اکبر انگاشته می شوند اما اراده و فعل انسانها به عنوان جزء اخیر علت تامه (8)در تحقق ظهور اکبر نقشی سرنوشت ساز و تعیین کننده دارد لذا در شماری از روایات، یکی از وظایف خطیر منتظران در عصر غیبت دعا و استغاثه به محضر ربوبی به منظور تعجیل در امر فرج معرفی شده است؛ و حضرت حجت علیه السلام خود راز گشایش این مسأله را به ما آموخته اند آنجا که درتوقیع صادر شده از ناحیه حضرتش می فرمایند: "... و اکثرو الدعا لتعجیل الفرج فإن ذلک فرجکم" (9) (... تا می توانید برای تعجیل در فرج دعا کنید چرا که فرج شما همان است.) قدر مسلم پاره ای از نشانه های ظهور در عصر حاضر تحقق یافته است. ظهور این نشانه ها(ظهور اصغر) نوید بخش قریب الوقوع بودن ظهور اکبر است لکن اراده و فعل آدمیان می تواند در کنار سایر اسباب، موجب تسریع و یا تاخیر آن گردد
|
About
طلوع می کند آن آفتاب پنهانی...
بایگانی ناقوس اندیشههفته چهارم خرداد 1390هفته چهارم فروردین 1390 هفته سوم فروردین 1390 هفته دوم فروردین 1390 هفته اوّل فروردین 1390 هفته چهارم اسفند 1389 هفته سوم اسفند 1389 هفته دوم اسفند 1389 هفته اوّل اسفند 1389 هفته چهارم بهمن 1389 هفته سوم بهمن 1389 هفته دوم بهمن 1389 هفته اوّل بهمن 1389 هفته چهارم دی 1389 هفته سوم دی 1389 هفته دوم دی 1389 هفته اوّل دی 1389 هفته دوم آذر 1389 هفته اوّل آذر 1389 هفته اوّل آبان 1389 هفته سوم مهر 1389 هفته اوّل مهر 1389 هفته دوم شهریور 1389 هفته اوّل شهریور 1389 هفته چهارم مرداد 1389 هفته اوّل مرداد 1389 هفته دوم تیر 1389 هفته چهارم خرداد 1389 هفته چهارم اردیبهشت 1389 هفته سوم اردیبهشت 1389 هفته دوم فروردین 1389 هفته چهارم اسفند 1388 هفته سوم اسفند 1388 هفته دوم بهمن 1388 هفته دوم آبان 1387 هفته اوّل بهمن 1386 آرشيو نویسنگان ناقوس اندیشهمهدیارمنتظر مهدیار 2 یاران ناقوس اندیشه
مؤسسه پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی - دفترحفظ ونشرآثارحضرت آيت الله العظمی سيدعلی خامنه ای |
